Main menu

Każdej odpowiedzi szuka się najpierw w sobie

Czy jestem DDA?

Syndrom DDA to zespół utrwalonych schematów funkcjonowania psychospołecznego powstałych w dzieciństwie w rodzinie alkoholowej, które utrudniają adekwatny, bezpośredni kontakt z teraźniejszością i powodują psychologiczne zamknięcie się w traumatycznej przeszłości. Powoduje to przeżywanie i interpretowanie aktualnych wydarzeń i relacji przez pryzmat bolesnych doświadczeń z dzieciństwa. Zniekształcenia te nie są przez DDA uświadamiane. Schematy te są destrukcyjne i powodują wiele zaburzeń pacjenta w kontakcie z samym sobą oraz z innymi osobami, szczególnie z tymi, z którymi pacjent jest w bliskich związkach. (Zofia Sobolewska-Mellibruda)

PRZYCZYNY SYNDROMU DDA:

  • nieprzewidywalność zdarzeń i zachowań dorosłych – nie wiadomo, czy uzależniony rodzic, gdy wróci, to zrobi awanturę, czy będzie spokojny, czy pochwali, czy też zgani za tę samą rzecz;
  • stałe napięcie, życie w przewlekłym stresie,
  • dominacja cierpienia i strachu,
  • niezaspokajenie potrzeb i zaniedbania rozwojowe,
  • brak oparcia w rodzicach, odrzucenie, opuszczenie,
  • zagrożenie i przemoc domowa często ze strony bliskich albo uczestników libacji alkoholowych,
  • nadużycia seksualne,
  • brak spójnych norm i wartości przekazywanych przez osobę uzależnioną, jak i współuzależnioną,
  • niepełny przebieg procesu rozwoju więzi,
  • zaburzone granice,
  • lekceważenie i ośmieszanie w wychowaniu,
  • życie w tabu, zaprzeczaniu i iluzji,
  • izolacja i brak bliskości,
  • niemożność dotarcia dziecka do prawdziwej osobowości rodziców, kiedy zadaje im pytania na temat swojej egzystencji.

OBJAWY SYNDROMU DDA:

  • krzywda emocjonalna wynikająca z odrzucenia przez rodziców (rodzice byli albo zajęci piciem alkoholu, albo skupieni na piciu partnera, partnerki),
  • obarczenie przez rodziców konsekwencjami ich choroby uzależnienia i/lub współuzależnienia,
  • zakotwiczenie emocjonalne w relacji z rodzicami w roli dziecka,
  • zależność, trudność w separacji,
  • problemy w kontakcie ze swoimi uczuciami i potrzebami,
  • niejasność uczuć i potrzeb, nieadekwatny obraz siebie, niska samoocena i poczucie własnej wartości,
  • brak świadomości i umiejętności obrony własnych i respektowania cudzych granic,
  • chaos pojęciowy zrównujący w sferze przekonań strach z szacunkiem, powodujący trudności w budowaniu relacji z autorytetami,
  • wypieranie poczucia krzywdy doznanego w dzieciństwie,
  • trudność w budowaniu relacji z innymi (w tym z osobami płci przeciwnej),
  • brak jasnych wzorców dotyczących ról związanych z płcią,
  • lęk przed bliskością,
  • wrogość w relacjach,
  • nadodpowiedzialność i nadkontrola,
  • nieufność i wzmożona kontrola,
  • potrzeba akceptacji za wszelką cenę,
  • lęk przed odrzuceniem skojarzony z doświadczeniami z relacji z rodzicami,
  • zwątpienie w siebie, niskie poczucie własnej wartości,
  • poczucie winy, wstydu i strachu,
  • zamknięcie w sobie, skrytość,
  • pesymizm,
  • samotność, izolacja,
  • brak równowagi, drażliwość, histeryczność, huśtawki emocjonalne, zalegające uczucia złości, lęku, wstydu, smutku poczucia winy i krzywdy, chroniczne napięcie,
  • potrzeba mocnych wrażeń, zachowania ryzykowne (sięganie po substancje zmieniające świadomość, agresja, autoagresja itp.),
  • czarno-białe spostrzeganie świata,
  • perfekcjonizm, skłonność do kompulsywnych zachowań, somatyzacje, impulsywne zachowania, zachowania seksualne,
  • trudności z określaniem celów życiowych, utrata sensu życia, utrata energii,
  • depresje, zaburzenia jedzenia, snu.

Comments are closed.