Main menu

Każdej odpowiedzi szuka się najpierw w sobie

Czym są zaburzenia lękowe uogólnione?

Zaburzenia lękowe uogólnione charakteryzują się:

  • przeżywaniem nawracającego napięcia, niepokoju; odczuwaniem obaw, które dotyczą codziennych wydarzeń i czynności,
  • poczuciem zamknięcia i znalezienia się „na krawędzi”,
  • trudnościami w skoncentrowaniu się przez dłuższą chwilę,
  • poczuciem pustki głowie z powodu napięć i zmartwień,
  • przeżywaniem niepokoju przed tym, czy wystąpi lęk, lub martwienie się konsekwencjami napadu lęku.

Napad lęku to okres nasilonego dyskomfortu, podczas którego poniższe objawy rozwinęły się nagle:

  • odczuwanie przyspieszenia bicia, ciężaru serca;
  • pocenie się, dygotanie, suchość w ustach, co nie jest spowodowane stosowaniem leków; utrudnione oddychanie, duszność;
  • nieprzyjemne doznania z klatki piersiowej, ból;
  • doznania z jamy brzusznej, nudności;
  • zawroty głowy, uczucie omdlewania, nierealności, obawa śmierci;
  • napięcie i ból mięśni.

Zdrowy, funkcjonalny lęk pozwala na przetrwanie organizmu i adaptację do otoczenia. Mobilizuje organizm do walki, ucieczki bądź zastygnięcia w bezruchu, gdy występuje realne zagrożenie dla zdrowia lub życia.

O zaburzeniu mówimy wtedy, gdy lęk jest tak nasilony, że negatywnie wpływa na funkcjonowanie i powoduje dyskomfort i cierpienie. Jednym z kryteriów diagnozowania zaburzeń lękowych jest także długotrwałe, trudno poddające się kontroli martwienie się, które przypomina pisanie negatywnego scenariusza wydarzeń z powtarzającym się „a co jeśli”. Różni się od konstruktywnego przewidywania brakiem przełożenia na efektywne działania.

Comments are closed.