Main menu

Każdej odpowiedzi szuka się najpierw w sobie

Uzależnienie czy okolicznościowe picie?

Zespół uzależnienia od alkoholu, zgodnie z kryteriami zawartymi w 10. edycji Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób, Urazów i Przyczyn Zgonów (ICD 10), należy definiować jako wystąpienie przynajmniej trzech z następujących objawów, w okresie przynajmniej jednego miesiąca lub w ciągu ostatniego roku w kilkukrotnych okresach, krótszych niż miesiąc:

  1. silne pragnienie lub poczucie przymusu picia („głód alkoholowy”);
  2. upośledzenie zdolności kontrolowania zachowań związanych z piciem (upośledzenie zdolności powstrzymywania się od picia, trudności w zakończeniu picia, trudności w ograniczaniu ilości wypijanego alkoholu);
  3. fizjologiczne objawy zespołu abstynencyjnego w sytuacji ograniczenia lub przerywania picia (drżenie, nadciśnienie tętnicze, nudności, wymioty, biegunka, bezsenność, niepokój, w krańcowej postaci majaczenie drżenne) lub używanie alkoholu w celu uwolnienia się od objawów abstynencyjnych;
  4. zmieniona (najczęściej zwiększona) tolerancja alkoholu, potrzeba spożywania zwiększonych dawek dla osiągnięcia oczekiwanego efektu;
  5. koncentracja życia wokół picia kosztem zainteresowań i obowiązków;
  6. uporczywe picie alkoholu mimo oczywistych dowodów występowania szkodliwych następstw picia.

Uzależnienie od alkoholu jest chorobą chroniczną, postępującą i śmiertelną. Nie jest możliwe całkowite jej wyleczenie, a jedynie zahamowania narastania jej objawów i szkód zdrowotnych z nią związanych. Podstawą w terapii jest całkowita abstynencja! Nie ma tu miejsca na wyjątki.

Uzależnienie od alkoholu to choroba emocji, unikanie czegoś, jakiś sytuacji, emocji, myśli, więc kolejnym krokiem jest praca nad myślami i emocjami.

Comments are closed.